Luiers... en plasangst


(Originele artikel door Bittergrey. Vertaling, bewerking en aanvullingen ©2010 ageplay.eu)

Dan heb je haar eindelijk zo ver gekregen dat ze wel eens in een luier wil plassen... en dan lukt het haar niet. Niet met de beste wil van de wereld. Wat is er aan de hand?

Op de eerste plaats zal het zeker geen onwil zijn. We hebben minder controle over onze blaas dan we wel denken. In plaats van het gewoon te laten lopen kunnen er momenten zijn dat we absoluut niet kunnen plassen, hoe hard we het ook proberen. We zijn er allemaal zo lang en intensief op getraind om maar zindelijk te zijn dat het vaak moeilijk is om die training te vergeten. Het is ‘n probleem dat nog het vaakst in openbare toiletten voorkomt en bekend staat als paruresis ofwel plasangst. Maar het komt zeker ook voor bij ageplayers die (weer) in de luiers gaan.

Om te kunnen plassen moeten de blaas en twee kringspieren met elkaar samenwerken, de vrijwillige en de onvrijwillige sfincters genaamd. Daarvan heb je zelf de controle over de vrijwillige sfincter, de buitenste kringspier. De binnenste is echter tijdens het zindelijk maken getraind om de straal in bepaalde omstandigheden altijd binnen te houden, met name als je kleren draagt, in bed ligt of - heel belangrijk - je in gezelschap van anderen bevindt. Het is dus zaak om deze spier opnieuw te trainen en hem eraan te laten wennen dat in een luier plassen wél geaccepteerd is.

Het concept van die training is vrij simpel: Begin bij een situatie waarin je je plas makkelijk kunt laten lopen en begeef je stapje voor stapje naar een punt waarop je dat wél moeilijk vind. Elke keer als je de neiging krijgt om te plassen bevestig je even dat alles er klaar voor is, moedig je jezelf even aan en, als de missie geslaagd is, feliciteer je jezelf even met het behaalde succes.

Stap 1: Voorbereidingen

Het is uiteraard zaak om goed beslagen ten ijs te komen. Controleer of de luier goed op zijn plaats zit en dat de plakstrips van een wegwerpluier niet los kunnen schieten. Let er vooral goed op dat de luier niet kan lekken: Test er desnoods een in de badkamer door er een flinke plons (warm!) water in te gieten en hem dan aan te trekken. Wees er ook op voorbereid als het ding tegen alle verwachtingen in tóch gaat lekken: Wil je een luier voor de nacht gaan dragen, zorg dan voor een rubber of plastic zeiltje onder de lakens en hou van die laatsten een reserveset bij de hand. Het gaat er voornamelijk om, om je onderbewustzijn (wat de binnenste sluitspier aanstuurt) ervan te overtuigen dat plassen in een luier prima is, en dat doorlekken ook geen enkel probleem vormt. Nog een tip voor Mommydoms: Zijn plasser bij voorkeur naar beneden richten. Mocht hij tijdens z’n slaap ‘n stijve krijgen en daarna alsnog gaan plassen dan wordt het nóg een kledderbende.

Vervolgens is het water drinken geblazen. Doe dat regelmatig en niet in te grote hoeveelheden tegelijk. Drink niet tot je er misselijk van wordt: Overdaad schaadt niet alleen, het is nog gevaarlijk ook. Teveel water in een te korte tijd drinken kan euvolemische hyponatriëmie (watervergiftiging) veroorzaken die dodelijk kan zijn. Laat de druk echter ook niet te veel oplopen: Als het pijnlijk wordt kan de urine de nieren weer inlopen en schade veroorzaken.

Stap twee: De praktijk

Neem een houding aan waarin jij denkt dat je het makkelijkst kan plassen en ga dan, wederom stap voor stap, naar houdingen die moeilijker zijn. Als je bijvoorbeeld wilt leren om liggend te plassen, begin dan staand, plas een paar keer, ga dan op de rand van het bed zitten, weer een paar keer plassen, dan midden op het bed... en dan net zo lang doorgaan tot het liggend ook lukt - elke keer als jij daar zin in hebt...

Overtuig jezelf ervan dat het wel goed zit om te plassen: Dat je luier het wel houdt en achteraf lekker warm aan zal voelen. Herinner jezelf eraan hoe opgelucht je je zal voelen als je blaas leeg is. Dit is wel zo belangrijk want elk vleugje van spanning kan er voor zorgen dat de binnenste spier zich niet ontsluit.

Adem rustig in en uit en tel tot twintig. Ontspan je en laat het maar lopen. Geniet ervan terwijl je plast.

Onderbreek de straal na ‘n seconde of drie. Op deze manier zul je al snel wéér kunnen plassen. Geef jezelf even ‘n schouderklopje en geniet van het gevoel dat een (iets minder volle) blaas geeft. Mocht één en ander pijn gaan doen, laat dan de rest gewoon lopen. Deze oefening werkt namelijk niet bij iedereen.

Misschien is het nodig om nog een paar keer te oefenen. Er is echter één detail dat minder makkelijk te overkomen kan zijn....

Stap twee en een half: De stroom op gang brengen

Het kan zijn dat tellen en langzaam ademhalen niet werkt. Daarom hier een lijstje met andere technieken. Gebruik gewoon degene die jou het beste bevalt en zéker niet wachten tot het pijn gaat doen:

Maak de luier nat door er aan de voorkant wat warm water in te gieten.

Fantaseer dat je op het toilet zit.

Het geluid van stromend water kan wonderen doen.

Probeer je voor te stellen hoe je blaas en kringspieren aan het werk zijn en geniet van het gevoel dat warme urine je geeft.

Er zijn yoga-technieken voor het aanspannen en snel ontspannen van spieren.

Blijf in dezelfde houding zitten of liggen en geef je blaas de kans om nog iets voller te raken (zonder dat het pijnlijk wordt dus).

Druk *zachtjes* met je vlakke hand op je blaas, vlak boven je heupbeen.

Probeer een ademhalingstechniek zoals hier beschreven: http://www.paruresis.org/FAQ/faq_page_23.htm

De lange termijn

Ofschoon er wel de nodige oefening aan voorafgaat zul je uiteindelijk prima in staat zijn om op welk moment dan ook te plassen. Hoeveel oefening hangt uiteraard van de betrokkene af: Sommigen moeten er vaak en hard aan werken, anderen gaat het makkelijker af.

Ben je echter op het punt aangeland waar je wil zijn - je kan plassen in je luier maar het ook ophouden als dat nodig is - dan is het wel zo verstandig om met de training te stoppen. Er bestaat namelijk een mogelijkheid dat je er te ver in gaat en daadwerkelijk incontinent wordt. Tenzij je er een liefhebber van bent om 24/7 in luiers rond te lopen zit er dan niets anders op dan het hele traject in omgekeerde richting af te leggen...